هستم. همین جا. روزها ست که لذت خواندن امان نوشتن نمیدهد. کلماتم حقیر میآید به ذهن. بگذاریدش به حساب کشف کردن دنیاهای جدید برای نو کردن این دنیای کهنه.
قربان همهی آنهایی که سرکی به این جا میکشند.
نوشته شده توسط هادی علی پناه در ساعت 0:33 |
لینک
|
